Was het nu een achtste uur of niet?
Wat kunnen we eigenlijk vertellen over een wedstrijd die eindigt op 0-9?
Niet bijzonder veel, zo bleek al tijdens de voorbereiding.
Voor de wedstrijd ging het namelijk vooral over een vraag die de OC’76-gemoederen blijkbaar al jaren bezighoudt: hadden wij vroeger in Don Bosco nu eigenlijk een achtste uur of niet?
Een vraag waarop geen duidelijk antwoord kwam, maar gelukkig had Stek daar zijn eigen, en vooral definitieve, conclusie over.
“Al had ik elke dag 10 uur les gehad, da had nog niks geholpen, blablablabla…”
Discussie gesloten.
Tijd om te voetballen.
En daar bleek al snel dat er vandaag wél een duidelijk antwoord op één vraag zou komen: wie zou er winnen?
OC’76 begon gretig en de doelpunten vielen vlot na elkaar.
0-1 Linden.
0-2 HD.
0-3 Tim.
0-4 Linden.
0-5 Frits.
0-6 HD.
En zo gingen we met een comfortabele 0-6 voorsprong de rust in.
Na de rust was er vooral één man die nog iets op zijn persoonlijke lijstje wilde zetten: HD.
Hij maakte er met de 0-7 meteen zijn hattrick van.
Maar daarmee was zijn missie blijkbaar nog niet geslaagd. Na de wedstrijd vernamen we namelijk dat HD graag nog een keer had gescoord omdat zijn vlam was komen kijken. Helaas voor hem had Valére zijn zoon te snel afgetroefd en haar al “naar huis” gebracht.
Een romantisch voetbalsprookje dat dus eindigde zonder vierde doelpunt.
Gelukkig waren er nog anderen die wél konden scoren.
Frits maakte er 0-8 van en Tim zette met zijn tweede van de avond de eindstand op 0-9.
Een klinkende overwinning en, volgens de meeste aanwezigen, onze vijfde overwinning op rij.
Volgens de meeste aanwezigen…
Want Stijn had natuurlijk weer opgelet.
Hij merkte geheel terecht op dat OC’76 twee weken geleden niet had gespeeld wegens een gebrek aan volk. En volgens de officiële Stijn-statistieken kan je dan natuurlijk onmogelijk spreken van vijf overwinningen op rij.
De teller moest terug op 0.
Was iedereen maar zo attent als Stijn.
Ach ja, volgende week spelen we gewoon voor nr 6.
Veteranen Lillo 0 – OC’76 9.
En over dat achtste uur in Don Bosco zijn we nog altijd niet uit.
