Dat is een bericht dat je liever niet leest wanneer je tegen De Tram moet spelen. Alsof dat nog niet genoeg was, kwam de rest van de ploeg bijzonder ontspannen toe. Misschien zelfs iets té ontspannen. Gelukkig was de coach wél scherp. Zijn speech liet weinig aan de verbeelding over: OC’76 moest er vanaf de eerste minuut staan.
Dat bleek alvast niet helemaal doorgedrongen te zijn.
Na amper twee minuten stond het namelijk al 1-0 voor De Tram.
Daarna nam OC’76 gelukkig de wedstrijd stevig in handen. De beste kansen waren voor de bezoekers en vooral Cypers werd alleen voor doel gestuurd, legde de bal nog netjes opzij voor Roeland, maar die wist de bal voor een open doel nog langs de verkeerde kant van de paal te frommelen. Een kans waarvan Roeland waarschijnlijk zelf nog altijd niet goed begrijpt hoe hij hem niet binnen kreeg.
Niet veel later viel de verdiende gelijkmaker dan toch. HD ging knap door tot aan de achterlijn en werd daar foutief afgestopt. Strafschop dus. De coach nam zijn verantwoordelijkheid en trapte de 1-1 rustig tegen de netten.
OC’76 bleef drukken en even later ontstond er een ware flipperkast in de zestien van De Tram. Vier aanvallers van OC’76 stonden tegenover maar liefst zeven verdedigers. Toch slaagde zowat iedere OC’er erin om op één of andere manier een poging richting doel te ondernemen. Geen doelpunt, wel een bijzonder heet standje voor de goal.
Vijf minuten later was het opnieuw raak. Daniëls stuurde Cypers diep en die wist met een grote brug de keeper te verschalken. 1-2 en meteen ook de ruststand.
De coach was tijdens de rust niet tevreden, maar ook zeker niet ontevreden. Hij had vooral gehoopt op een betere start. Dat verwachtte hij dan wél na de rust. Iedereen was het daar mee eens maar niets was minder waar.
Want plots stond het 4-2. (een binnetikker, een wereldgoal en een bal tegen de lat die in de herneming zonder teveel tegenstand mocht afwerken)
Onze supporters, die speciaal met de koersfiets waren afgezakt, begonnen zich ondertussen toch af te vragen of het misschien geen slecht idee was om alvast terug huiswaarts te keren. Na de 3-2 en zeker na de 4-2 leek het erop dat ze hun fiets zouden nemen en de comeback aan zich voorbij zouden laten gaan.
Gelukkig bleven ze toch.
En daar zouden ze geen spijt van krijgen.
Want toen begon de comeback.
Cypers zette de achtervolging in met een geweldige aansluitingstreffer. Op aangeven van Daniëls kreeg hij de bal op de rand van de zestien en knalde hem overhoeks binnen. 4-3.
En alsof Daniëls dacht “dat kan ik beter”. Even later en vanaf de andere kant van de zestien ramde hij de bal eveneens overhoeks in de winkelhaak. Een doelpunt dat nog net iets knapper was dan dat van Cypers. 4-4.
OC’76 rook bloed.
De 4-5 kwam er op een iets minder artistieke, maar daarom niet minder belangrijke manier. Een verdediger van De Tram schoot de bal tegen zijn eigen hand en de bal belandde vervolgens net voor de doellijn. Daniëls stond op de juiste plaats om het cadeautje binnen te tikken: 4-5.
Van 4-2 naar 4-5. De Tram wist even niet meer wat er gebeurde.
En dan was er nog Roeland. Dezelfde Roeland die in de eerste helft nog een huizenhoge kans voor open doel wist te missen, kreeg in de allerlaatste minuut de kans om zijn fout helemaal recht te zetten. Na zo’n typische “weg is weg bal” kwam de bal plots bij hem terecht. Alleen stond hij er helemaal alleen voor: drie verdedigers van De Tram hadden het op hem gemunt. Roeland kwam naar binnen en…
…krulde de bal met zijn mindere rechtervoet heerlijk binnen. Hij waande zich even Lukebakio. 4-6.
Foutje uit de eerste helft rechtgezet. En hoe.
De supporters die even overwogen hadden om na de 4-2 met hun koersfiets huiswaarts te keren, kregen uiteindelijk dus toch nog waar voor hun verplaatsing. En dat maakte de comeback alleen maar mooier.
En dan mogen we natuurlijk de man niet vergeten die voor de wedstrijd bereid was om de handschoenen aan te trekken: Berben. Met een belangrijke redding hield hij OC’76 op een cruciaal moment (kans op de 5-5 voor De Tram) in de wedstrijd en werd hij uiteindelijk de terechte man van de match.
Een wedstrijd die begon met een vroege 1-0, via 1-2 naar 4-2 ging en uiteindelijk eindigde met een geweldige comeback naar 4-6.
Maar eerlijk is eerlijk: De Tram is onze verste verplaatsing. Toch maken we die verplaatsing maar al te graag. Want tegen De Tram spelen we gewoon graag.
Het zijn altijd bitsige, maar faire wedstrijden, met een degelijk niveau en de nodige strijd. En bovendien zijn het ook gewoon fijne kerels…
