GILDE GENEIKEN – OC’76

Door enkele afwezigen moest OC creatief uit de hoek komen. Gelukkig kregen we versterking van Simon, Wesley en Roeland. Ook de coach was afwezig, waardoor Stek de zware taak kreeg om de fakkel van trainer over te nemen. De opstelling had hij netjes doorgestuurd gekregen van Cypers, al had Stek zelf al grootse plannen om hier en daar wat te schuiven. Helaas voor hem werd dat plan onmiddellijk afgeblokt door de spelersgroep. Democratie op haar best.

De tactische bespreking was kort maar krachtig: “Driehoekskes maken.” Meer moest dat niet zijn. Daarnaast maakte Stek voor de aftrap nog een opvallende uitspraak: hij mist nooit een penalty. Als hij mist, is het enkel omdat hij op paal of lat stampt. De ploeg noteerde dit zorgvuldig en besloot dat hij dit later maar eens mocht bewijzen.

Bij aankomst viel nog iets op. Gilde Geneiken vond hun veld blijkbaar niet drassig genoeg en besloot vlak voor de match nog wat extra water op de grasmat te gooien. Waarom precies, blijft tot op vandaag een mysterie.

OC begon sterk aan de wedstrijd. Het spel ging goed op en neer, tot Roeland besloot dat de volledige linkerflank eigenlijk zijn persoonlijke speeltuin was. Hij dribbelde drie man voorbij, gaf strak voor en HD moest naar eigen zeggen enkel nog zijn voet tegen de bal zetten. 0-1.

Niet veel later dacht Roeland: “Waarom zou ik nog passen?” Van buiten de zestien schilderde hij een heerlijke krulbal in de winkelhaak. 0-2. Zijn viering was minstens even mooi als zijn doelpunt: met beide armen sprong hij de lucht in alsof hij zojuist de Champions League had gewonnen. Dat heet dan gelukkig zijn!

Achterin stond OC opnieuw als een huis. MRM speelde scherp en stevig, ideaal voor zijn eerste wedstrijd als vast lid van OC. Gilde Geneiken probeerde wel iets terug te doen en creëerde enkele kansen, maar Bucky stond alert te keepen. Toch viel de 1-2 na een klein misverstand tussen Daniels en Stek net buiten de baklijn. Communicatie is ook maar een detail.

Lang konden de thuisploeg niet hopen, want – jullie raden het nooit – Roeland forceerde een penalty. Stek keek niet bepaald enthousiast toen de bal op de stip ging, maar afspraken zijn afspraken. Onder lichte groepsdruk zette hij zich achter de bal en joeg die via de deklat tegen de netten. 1-3.

“YES! Fout goed gezet!” schreeuwde hij meteen richting ploegmaats. Na de wedstrijd gaf hij wel eerlijk toe dat het eigenlijk de bedoeling was geweest om hem gewoon over de grond binnen te trappen. Details.

Met een comfortabele 1-3 voorsprong trok OC de rust in.

Na de pauze voerde de coach drie wissels door. Wesley mocht gaan rusten na een degelijke eerste helft waarin hij enkele stevige kogels had afgevuurd die de keeper knap pareerde. Yves kwam in zijn plaats. Ook Cies kreeg rust en werd vervangen door Jannes. Ties nam de plaats van Berben in.

De tweede helft voelde een beetje alsof iedereen al wist hoe het verhaal ging aflopen. OC speelde volwassen, controleerde de wedstrijd en maakte ze vakkundig dood met een portie ervaring. Grote kansen bleven uit en het publiek kreeg vooral een masterclass wedstrijdbeheer voorgeschoteld. En als we voortaan de bal vragen doen we dit door tikske tikske tikske te roepen!

Eindstand: 1-3. Drie punten mee naar huis.

En zo blijft OC rustig verder bouwen aan een indrukwekkende reeks. Volgende week wacht uitdaging nummer acht: acht wedstrijden ongeslagen blijven. De tegenstander is gewaarschuwd. En Stek ook, voor het geval er opnieuw een penalty komt.