Voor de aftrap was er al wat verwarring. Blijf Jong Maasmechelen had deze keer meer weg van een internationaal elftal dan van een klassieke tegenstander. Veel jongens met Afrikaanse roots, gelinkt aan het asielcentrum van Maasmechelen, stonden aan de aftrap. Alleen maar respect voor het project dat hen de kans geeft om hier te voetballen. Chapeau daarvoor.
Dat atletisch vermogen zat bij sommigen duidelijk snor, maar toch wist OC al snel zijn stempel te drukken met de gekende hoge druk. En ja hoor… er was iemand die zich geroepen voelde om het huzarenstukje van vorige week te herhalen: rechtstreeks scoren van de aftrap. Onze ex-prof in de rangen probeerde het met overtuiging… maar waar de coach vorige raak trof, ging deze poging net over.
Geen probleem, want even later liet diezelfde ex-prof zijn klasse spreken: drie assists én een doelpunt. OC denderde door in de eerste helft en ging rusten met een comfortabele 5-0.
Doelpuntenmakers: Frits (2x), HD (1x), Wouter Scheelen (1x) en coach Cypers (1x).
De tweede helft begon niet zonder de nodige chaos. Net voor de aftrap sloeg de paniek toe bij Yves, die plots zijn lens kwijt was. Wouter Scheelen had voor de match nochtans al aangegeven dat hij bij de rust zou vertrekken, maar leek zich plots te moeten opofferen om toch te blijven staan zodat Yves snel naar huis kon om een nieuwe lens te halen.
Maar net op het moment dat iedereen zich had neergelegd bij dat scenario, kwam Yves als een dolblij kind het veld opgelopen… zijn lens zat gewoon nog in zijn oog. Crisis opgelost, paniek voor niets, en Wouter Scheelen? Die werd dan toch maar gewoon lekker in de wind gezet.
De tweede helft zelf was er eentje van een iets ander kaliber. Minder scherpte, iets minder gretigheid en hier en daar wat slordigheid. Wouter Scheelen ging alsnog naar de kant, Wouter Schoeters kwam erin, maar het tempo zakte wat. Kansen waren er nog, maar de efficiëntie bleef achter. Enkel Frits wist nog eens te prikken en maakte zo zijn hattrick compleet.
Aan de overkant zat er zeker kwaliteit, vooral individueel. Maar wanneer je ploeg communiceert in drie talen tegelijk – Engels, Frans en Nederlands – wordt het moeilijk om als geheel te functioneren. Daar leek bij BJM toch het schoentje te wringen. Uiteindelijk konden zij nog één keer tegenprikken, wat de eindstand op 6-1 bracht.
Ook Stek had geen eenvoudige namiddag. Het ging er soms stevig aan toe en de communicatie liep niet altijd even vlot. Toch hield hij zich goed staande. Misschien een idee om bij OC’76 eens een volledige match in het Frans te communiceren… wie weet wordt Stek dan plots de stilste man van het veld.
Eindstand: 6-1
Op naar de volgende
