Pieet zette de bedevaart naar Laren te voet in en was zo de enige supporter van OC’76. Zijn prestatie was uiteindelijk indrukwekkender dan wat de ploeg op het veld liet zien.
Aan strijd en goede wil geen gebrek bij OC, maar de uitvoering liet te wensen over. Het kleine en slechte terrein hielp daar uiteraard niet bij. Toch wist OC’76 enkele grote kansen te creëren. Al na twee minuten kon de coach bijna profiteren van een te korte terugspeelbal, maar zijn poging strandde op de paal. Het was meteen duidelijk dat het zo’n “net niet”-dag zou worden, want ook nadien gingen nog enkele goede mogelijkheden verloren.
OC had het betere van het spel en de betere kansen, maar zonder doelpunt wist je dat het gevaarlijk kon worden. RS Laren had immers ook een paar degelijke voetballers rondlopen. Met een 0-0 stand werd de rust bereikt.
Zoals gevreesd viel na de pauze toch de 1-0 voor RS Laren. Bucky, onze doelman, was even met andere zaken bezig en kwam bij een klutsbal net te laat. Geen fraaie goal, maar wel de openingstreffer.
De reactie van OC liet gelukkig niet lang op zich wachten. Meteen na de aftrap volgde een knap ingestudeerd nummertje: Fritz lange bal, Cypers diep en in één tijd voor doel, waar Moller ook in één tijd afwerkte… maar recht op de doelman. Mooi uitgespeeld, opnieuw niet beloond.
Niet veel later was het dan toch raak. Op een voorzet van Simon kopte Moller verdiend de 1-1 binnen.
In het slot van de wedstrijd werd het spel steeds potiger en kwam er nog weinig goed voetbal aan te pas. Enkele stevige duels op het randje, maar OC bleef relatief sportief en hield het hoofd koel — wellicht ook omdat Michiel er niet bij was.
Eindstand: 1-1. Veel inzet en goede mentaliteit, maar een wedstrijd om snel te vergeten.
